Mirek Wiśniewski podesłał mi linka do filmu z warsztatów z Marianem Schmidtem w WSF. Chociaż starałem się omijać oko kamery, ze dwa razy mnie uchwyciła. Una kamera jedna. I to podczas nauki. 
Ciekawe obejrzeć to samo innym okiem. Dobry montaż też robi swoje. Polecam raz jeszcze. Cenna wiedza a wykładowca zacny.
Dzięki Mirek.
Zobacz cały wpis • Napisane przez w fotonauka
W maju zdarzyło mi się przespacerować wzdłuż ogrodzenia warszawskich Łazienek. Na nim to bowiem prezentowane były prace Annie Leibovitz. Lubię uczyć się od najlepszych. Czy wspominałem, że tytuł wystawy to „Women”? Nie mogło mnie tam nie być.
Miejsce do prezentacji jest świetne. Fotografie od zainteresowanych dzielił trawnik. Daje to dobrą perspektywę i ogranicza ilość miłośników pointylizmiu. Mam na myśli tych widzów z przyklejonym nosem do wystawianych prac. Z odległości bowiem dziesięciu centymetrów dobrze widać, że wydruk zbudowany jest z pojedyńczych punktów. Doświadczyłem dużej ilości tego typu widzów, pochodzenia dalekowschodniego, próbując rok temu ogarnąć z odpowiedniej odległości impresjonistów w londyńskiej National Gallery. Bez drabiny nie dało rady.
Prace Ann okazały się świetne. Największe wrażenie zrobiły na mnie dwie rzeczy. Pierwsza to portret Marylin Leibovitz, mamy Annie. Taki portret może zrobić tylko fotograf, który cieszy się pełnym zaufaniem osoby fotografowanej.
You look like that only if you trust
Zobacz cały wpis • Napisane przez w inspiracje
Z okazji czwartych urodzin, Aula Polska zorganizowała bibę w podejrzanie dobrym lokalu o nazwie Hilton. Na wejściu otrzymać można było jak co roku folderek Aulowy, w którym to pojawiły się moje zdjęcia.
JimB40 is publishing again
To ja dziękuję. Całemu zespołowi. Prezesy już zostały uhonorowane więc moje szczególne podziękowania z kartki w tym roku idą do: Maćka Zielińskiego. To na nim bowiem spoczywał bieżący ciężar spinania całości w sezonie 2010–2011.
Dziekuję również wszystkim fotografowanym za uśmiechy (na które poluje niestrudzenie) i bycie sobą. (więcej...)
Zobacz cały wpis • Napisane przez w fotografowanie
Turning my ideas into the projects
Jeżeli oczekujesz kolejnej relacji lub zdjęć z imprez startupowych to trzeba się będzie wykazać pewną dozą cierpliwości. Ten wpis, chociaż będzie o nich, przypisany jest bardziej do działu rozwój osobisty w temacie sukces i porażka. Na końcu jednak znajdziesz jednak małą próbkę wizualnych efektów w postaci kilku zdjęć ze Startup Weekend Warsaw.
To miał być weekend, w którym wystartuję. Tak na poważnie. Obracam się od zawsze w środowisku nowych przedsięwzięć bazujących na nowych technologiach. Kiedy usłyszałem o Startup Weekend w Warszawie wiedziałem, że tam będę. Tym razem jednak bez aparatu fotograficznego. Zaskoczenie? Życie bez niespodzianek bywa nudne. Na imprezkę był „zakontraktowany” dobry fotograf a ja uznałem, że czas aby wizjonerska część mojego ja pojawiła się przed publiką. „No talks just action”. Czy może być lepsza rekomendacja jeżeli chce się coś zrealizować?
W tym celu z pudełka z napisem IDEAS wysypałem teczki z pomysłami i zacząłem przeglądać. Część z nich ma rodowody z roku 2000. Jeden z mentorów świadkiem. Zacząłem to przeglądać. Pierwsze na bok poszły teczki z gotowymi pomysłami które ktoś już dobrze zrealizował. Na przykład pomysł z 2006 empreza.pl to świetnie dziś zrealizowana i działająca na rynku evenea. Szkoda Marcin, że nie pociągneliśmy tematu rozwoju Oioli nie? 
Popatrzyłem na pozostałe cztery folderki pod kątem tematów. Co mnie kręci? Na czym się znam? Z czego będę miał radochę jak powstanie? I odstrzeliłem to co nie było związane z Internetem oraz sprzętem mobilnym. Na placu boju zostały trzy pomysły. Możnaby je podzielić wedłuch subiektywnej oceny na prosty, średnio trudny i kosmicznie nieprawdopodobny. W życiu nigdy nie uznawałem tak zwanego środka, albo jeździłem mercedesem z S-klasy albo odbijałem się z buta. Zostawiłem więc dwa.
Zobacz cały wpis • Napisane przez w Rozwój osobisty, startup
W zeszłym roku postanowiłem konsekwentnie poszerzać wiedzę praktyczną w zakresie realizacji sesji. Zacząłem się więc rozglądać za warsztatami, które mi to umożliwią. Kierunek przez skórę już czułem. Ludzie. Pozostało tylko się rozejrzeć za czymś ciekawym. A jak człowiek szuka to i znajdzie.
Zdaje się, że przez Canon Board znalazłem Grześka Osuch'a, który właśnie startował ze swoimi warsztatami. W doborze i wyborze kieruje się intuicją. O ile dobrze pamiętam w rozmowie telefonicznej usłyszałem w głosie ten charakterystyczny ton kiedy mówi człowiek z pasją plus dobrze nam się rozmawiało. Zdjęcia modelki postawiły kropkę nad I. Bowiem, dlatego, ponieważ, że: Klaudia fajna jest.
Wpłata poszła. Sprzęt spakowany. Pozostało tylko się położyć po dobranocce co by już gdzieś po czwartej rano zjeść śniadanie i ruszyć w kierunku warszawskiej starówki.
Lokalizacja: Warszawa, rynek Nowego Miasta
Czas: 2 maja 2010 — 5:00 rano
Ekipa podstawowa: 1x dziarski instruktor, 1x lekko ziewająca modelka, 2x kursanci
Ekipa dodatkowa: 1x zainteresowany dostawca pieczywa, 1x biegacz w dresie, 1x jamnik
Sprzęt na szyi: 3x body Canona, obiektywy EF50/1.4, EF100/2.8, EF135/2.0 EF24-105/4.0
Sprzęt na plecach: 2x statywy do lamp, 1x parasolka (thru), 1x blenda po byku (pi razy oko 2m kwadratowe)
Niezbędne dodatki: 1x pudełko tic-tac, 1x chusteczki higieniczne, 2x parasole, dobry humor w dużej ilości
Wstanie o 4 rano do przyjemności nie należy, chyba że efektem mają być zdjęcia. Wtedy wyskakujemy z wyrka jak z procy pomimo ze za oknem czarno. Studio Grzegorza zlokalizowane jest przy samym Starym Mieście. Bierzesz graty i w ciągu 5 minut znajdujesz dobrą miejscówkę. Poranny termin nie sprzyjał frekwencji. Tym lepiej dla mnie. Lubie się uczyć w małych grupach. Poza tym wszyscy, którzy parają się fotografią wiedzą, że o tej godzinie światło jest świetnie. (więcej...)
Zobacz cały wpis • Napisane przez w fotonauka
Pomyśl o kobietach Tomek
Grudniowa sesja z Weroniką dała mi impuls do poszukiwania wiedzy w formie praktyki. Szkoleń co nie miara, a wiedzy o ich jakości niewiele. Przypomniałem sobie więc powiedzenie, że jak uczyć się to tylko od najlepszych. Uwagę moją niebawem przyciągnęło ogłoszenie o pierwszej edycji warsztatów mistrzowskich w temacie portret i fotografia ekspresyjna. Powadzone miało być przez Mariana Schmidt’a szefa Warszawskiej Szkoły Fotograficznej. Ponieważ była to pierwsza edycja, promocyjna cena w wysokości 450 zł również zachęcała. I tak ostatni syczniowy weekend spędziłem nieopodal warszawskiego Torwaru.
Wykład z teorii. Nastawiony na zajęcia praktyczne i głodny pracy w studio potraktowałem go jako konieczność. Już na samym początku okazało się ze niesłusznie. Przede wszystkim wykładowca, który przekazał i pokazał to czego do tej pory nie znalazłem w książkach.
“Naciskasz migawkę wtedy kiedy czujesz, że warto”
„Świadomość fotografa potrafi zabić zdjęcie”
No proszę czyli moja intuicja nie zawodzi. Warto jednak było usłyszeć to od autorytetu. To trochę jak z przepisem na dobrą potrawę. Ile tej soli? Dokładnie tyle, żeby Tobie albo innym smakowało. Dodatkowo oczywiście dużo wartościowej wiedzy. Aktywne oko, zasady kompozycji, bariera prywatności itd.
“Czasem jest tak, że przyjdziesz na zdjęcia a zdjęć nie będzie. Nie dobry stan psychiczny Twój albo modela”. Skąd ja to znam?…
Znów teoria plus oglądamy zdjęcia i malarstwo. “Najlepszą metodą nauki jest kopiowanie”. Herezja? Ależ skąd. Mój ulubiony Vettriano tak właśnie zaczynał. A kogo kopiować? „Tylko i wyłącznie najlepszych”. To też wiedziałem podświadomie. Dlatego ostatnia moja wizyta w National Gallery trwała 3 razy dłużej niż planowałem.
Po części teoretycznej przyszedł czas coś przekąsić i rozpocząć część praktyczną. W wyniku przetasowań wylądowałem w grupie zaawansowanej, co powodowało lekki dyskomfort, biorąc pod uwagę rzeczywiste zaawansowanie. Wiedza co znaczy „przymknąć przesłonę” musiała chwilowo wystarczyć. Drugim negatywnym aspektem był całkowity brak kobiet w grupie. Lubię obserwować jak kobiety fotografują ludzi. Można wiele podpatrzeć. Fotografia ludzi to jednak sfera emocji a tam kobiety maja ewidentny handicap. Faceci za to uwielbiają się chwalić. Stad też nie bardzo się zdziwiłem męskim składem grupy profesjonalistów. Fotografowanie czas było zacząć.
Zobacz cały wpis • Napisane przez w fotografowanie, fotonauka
Lokalizacja: Warszawa, Kępa Potocka
Czas: grudzień 2009, przed zachodem słońca
Ekipa: 1x chętna modelka, 1x aktywny fotograf
Sprzęt: 1x body Canona, EF50/1.4, EF70-200/4.0, 2x lampa EX580, 1x statywy do lamp
Niezbędne dodatki: rękawiczki i czapki
Pod koniec zeszłego roku, dokładnie tuż przed świętami, siedziałem sobie czytając po fotografowaniu ludzi. Dokładnie o portretach i sesjach. Grudzień był chłodny ale bezśnieżny. Pogoda taka sobie. Kiedy to niespodziewanie koło 14:00 zaczęło się przecierać i wyjrzało słońce. Pamiętam jak dziś. W 10 sekund zrozumiałem ideę słowa fotografia. Światło. Na zewnątrz było super światło. Spojrzałem na książkę i w kolejne 10 sekund zrozumiałem następną rzecz związaną z fotografią portretową. Chce się jej nauczyć? Ależ oczywiście… to co ja robię na fotelu w domu?
Zobacz cały wpis • Napisane przez w fotografowanie, fotonauka
Witaj na moim blogu. Na imię mam Robert i piszę tutaj o innowacjach, technologiach, fotografii oraz rozwoju osobistym. Więcej o mnie oraz o czym i jak piszę.
Welcome to my blog. My name is Robert and I write here about innovations, technology, photography and personal development. More about me.
Jeżeli masz ochote zapoznać się bliżej z moim fotografowaniem kliknij i zobacz moją stronę photo.jimb40.com
Ostatnio komentowane